Jaką rośliną jest herbata?
Herbata jest napojem przygotowywanym z liści, pąków i łodyg rośliny Camellia Sinensis!
Krzew Herbaciany (Camellia Sinensis)
- Płatki kwiatu i kieliszek (symbolizujący czajnik)
- Pręcik (widok od tyłu)
- Pręcik (widok od przodu)
- Kwiat (przekrój wzdłużny)
- Owoc (górna część)
- Owoc (dolna część)
- Nasiono (przekrój poprzeczny)
- Zalążnia (przekrój poprzeczny)
- Serce owocu (zarodek)
Elixir smaku, aromatu i ukojenia
Zielony krzew, który występuje w różnych regionach świata, takich jak Chiny, Indie, Japonia czy Sri Lanka. Liście Camellia sinensis są podstawowym składnikiem herbaty, a różnice w smaku i właściwościach herbat wynikają z różnych procesów obróbki, fermentacji i palenia.
Herbata jest znana od tysięcy lat i ma bogatą historię i tradycje związaną z jej uprawą, przygotowaniem i spożywaniem. Od wieków była pita zarówno ze względu na swój smak, jak i korzyści dla zdrowia. Herbata zawiera naturalnie występujące związki, takie jak polifenole, katechiny i teiny, które mają pozytywny wpływ na organizm.
Ważne jest rozróżnienie między herbata z liści Camellia sinensis, a ziołowymi naparami. Ziołowe napary, takie jak rumianek, mięta czy pokrzywa, są przygotowywane z różnych roślin i nie zawierają liści Camellia sinensis. Choć mogą być smaczne i mają swoje własne właściwości zdrowotne, nie są uważane za „prawdziwą” herbatę.
Herbata jest napojem, który można przygotować na wiele sposobów, takich jak parzenie, zaparzanie, gotowanie na parze czy macerowanie. Istnieje wiele różnych ceremonii i tradycji związanych z parzeniem i podawaniem herbaty, które są częścią kultury różnych narodów.
Najpierw należy zebrać liście herbaty. W dziczy roślina herbaciana rośnie jako 20-metrowe drzewo, ale na plantacjach to się nie zdarza, ponieważ krzewy są uprawiane. Zbiór herbaty odbywa się praktycznie przez cały rok, ale surowiec do najlepszych odmian zbiera się na wiosnę lub na początku lata, ten okres nazywany jest „prime time„. Uważa się, że w tym czasie panują najbardziej odpowiednie warunki klimatyczne do zbioru plonów. Idealnie do produkcji wykorzystuje się tzw. „pączek dwóch liści i owiniętą między nimi srebrzystymi włoskami”. Następnie surowiec jest więdnięty i skręcany, aby wydobyć sok i przygotować go biochemicznie do kolejnego etapu. Następnie następuje etap fermentacji, czyli naturalnej reakcji na oddziaływanie tlenu. Gdy herbata jest odpowiednio utleniona, jest suszona. Suszenie zatrzymuje proces fermentacji i utrwala zawartość wilgoci w herbacie na poziomie 2-3%. Prawie gotowe – pozostaje tylko posortować liście herbaty pod względem rozmiaru przed pakowaniem.
Więcej…
Herbata może mieć różne smaki. Liście herbaty, jak już ustaliliśmy, są znane z łatwego wchłaniania aromatów i długotrwałego ich przechowywania. Na przykład herbata „Rooibos ” to liści czerwonokrzewu, często wzbogacany dodatkiem świeżych owoców, które nadają jej intensywny i soczysty smak. Natomiast przy produkcji „Earl Greya” używamy naturalnego olejku bergamotowego.
Nie, technicznie rzecz biorąc, żadne z nich nie jest herbata. Są to napary z ziół, które nie mają związku z rośliną Camellia – tylko jej liście uważane są za herbatę. Jeśli jednak nie jesteś fanem herbaty wąsko pojętej, to bez problemu można nazwać herbatą np. rooibos czy napary z kwiatów rumianku. Ogólnie dla tego typu napojów istnieje specjalne określenie – tisane (od francuskiego tisane). Tisane można podzielić na ziołowe (np. mięta), owocowo-bezowe (np. truskawka lub brzoskwinia) i kwiatowe (róża, rumianek).
В Chinach historia herbaty dzieli się na 4 epoki.
Herbata przeszła drogę od leczniczego zioła do napoju o charakterze duchowym, co stało się możliwe dzięki specyficznym cechom chińskiego sposobu myślenia.
Etapy przetwarzania liści herbaty
Etap przetwarzania liści herbaty obejmuje kilka kroków, które mają kluczowe znaczenie dla ostatecznego smaku i aromatu napoju.
